My impressive blog 1636

Diyarbakır, dışarıdan bakıldığında çoğu zaman birkaç güçlü imgeyle hatırlanır: surlar, bazalt taş, tarihi sokaklar, Dicle’nin kıyısı, ciğer kokusu, kalabalık çarşılar ve kendine özgü bir konuşma ritmi. Şehrin günlük hayatına karışınca bu imgelerin doğru ama eksik olduğunu fark edersiniz. Diyarbakır, yalnızca tarihiyle değil, insan ilişkilerinin yoğunluğu, mahalle kültürünün hâlâ canlı olması, kamusal alanın kullanımı ve sosyal iletişimdeki hassas dengeleriyle de anlaşılması

Diyarbakır’da sosyal çevre edinmek, dışarıdan bakıldığında kolay sanılabilir. Şehir canlıdır, sokakları kalabalıktır, insanlar konuşkandır, sofralar geniştir. Sur içinde bir çay ocağında yan masadan muhabbete dahil olmak da mümkündür, Dicle kıyısında yürürken aynı rotayı paylaşan insanlarla selamlaşmak da. Fakat kalabalık bir şehirde bulunmak, kendiliğinden sağlıklı ve güven veren ilişkiler kurmak anlamına gelmez. Özellikle şehre yeni taşınanlar, üniversite öğrencileri, iş

Diyarbakır’da sosyal çevre edinmek, dışarıdan bakıldığında kolay sanılabilir. Şehir canlıdır, sokakları kalabalıktır, insanlar konuşkandır, sofralar geniştir. Sur içinde bir çay ocağında yan masadan muhabbete dahil olmak da mümkündür, Dicle kıyısında yürürken aynı rotayı paylaşan insanlarla selamlaşmak da. Fakat kalabalık bir şehirde bulunmak, kendiliğinden sağlıklı ve güven veren ilişkiler kurmak anlamına gelmez. Özellikle şehre yeni taşınanlar, üniversite öğrencileri, iş

Diyarbakır, dışarıdan bakıldığında çoğu zaman tek bir başlıkla anlatılmaya çalışılan, fakat içinde birbirinden farklı ritimler taşıyan bir şehir. Sabahın erken saatlerinde Dağkapı çevresindeki hareket, öğleden sonra Suriçi sokaklarında yavaşlayan zaman, akşamüstü Dicle kıyısında çoğalan yürüyüşler ve geceye doğru kafelerde, kültür merkezlerinde, restoranlarda süren sohbetler aynı şehrin farklı yüzleri. Sosyal hayatı keşfetmek isteyen biri için Diyarbakır hem cömert hem de d

Diyarbakır, tek bir cümleyle anlatılması zor şehirlerden biridir. Surlarıyla tarihî, karpuzuyla neşeli, kahvaltısıyla cömert, yaz sıcağıyla ciddi, akşamüstü ışığıyla yumuşak bir şehir. Buraya gelenlerin çoğu önce Suriçi’ni gezer, sonra Dicle kıyısında soluklanır, akşam olunca da bir dengbêj evinde ya da avlulu bir kafede şehrin sesini dinler. Fakat Diyarbakır’ı gerçekten anlamak için yalnızca taş yapılara bakmak yetmez. Esnafla iki laf etmek, dar sokaklarda yürürken yavaşla

Diyarbakır, tek bir cümleyle anlatılması zor şehirlerden biridir. Surlarıyla tarihî, karpuzuyla neşeli, kahvaltısıyla cömert, yaz sıcağıyla ciddi, akşamüstü ışığıyla yumuşak bir şehir. Buraya gelenlerin çoğu önce Suriçi’ni gezer, sonra Dicle kıyısında soluklanır, akşam olunca da bir dengbêj evinde ya da avlulu bir kafede şehrin sesini dinler. Fakat Diyarbakır’ı gerçekten anlamak için yalnızca taş yapılara bakmak yetmez. Esnafla iki laf etmek, dar sokaklarda yürürken yavaşla

Diyarbakır, yalnızca surları, dar sokakları ve taş evleriyle değil, gündelik hayatın içine karışmış güçlü kültür damarlarıyla da özel bir şehir. Burada kültür, sadece müzede ya da sahnede karşılaşılan bir şey değildir. Sabah erken saatte Hasan Paşa Hanı’nda içilen kahvede, Ulu Cami avlusunda bekleyen sessizlikte, dengbêjlerin sesinde, bir avludan yükselen çocuk seslerinde, Hevsel Bahçeleri’ne bakan bir tepede otururken hissedilen rüzgârda kendini gösterir. Şehri tanımak